weblog

Ik wil jullie graag laten weten dat Octavio op 24 Februari 2010 0m 17.40 is overleden aan zijn slechte hart. Het ging al een aantal weken steeds slechter. Hij ademde zwaar en zijn kam werd steeds donkerder. Gelukkig kon hij nog wel bij de expositie zijn. Wie weet is het hem net allemaal iets teveel geworden, maar oud zou hij zeker niet zijn worden. Opi en omi hadden hem mooi gewassen en geföhnd en tijdens de tentoonstelling herkende hij geluksgeluiden van de massage op de video en kukelde er op los. Nu ligt hij naast zijn broer in de vriezer. Zijn broer is naakt en wordt een lekker hapje. Ik heb al zijn veren om er een mooi pakje van te maken. Hij was te vroeg op en agressief. Octavio daarentegen was de zoetsappige zelve en nu weet ik waarom. Ik ga hem laten opzetten met gouden ring. Ik heb besloten de ring voorlopig om te houden als aandenken. Hij had trouwens niet meer 1 maar 2 dames onder zijn hoede, waarvan de eerste al aan het eieren leggen was. Mijn ouders houden het allemaal strikt in de gaten in Molenaars garden.

Momenteel heb ik de expositie” Octavio and I” in Amsterdam over dit project bij de galerie 2×2projects (www.2×2p.com) op de veemkade 350. Ik doe elke zaterdag t/m 20 Maart een performance en zit dan “Als kip op stok aan het IJ” (Zaterdag 6 en 13 maart om 15.0o en er is een finisage op zaterdag 20 Maart om 17.00). Naast de performance en de video zijn er nieuwe objecten en te zien (gemaakt in het keramisch werkcentrum Den Bosch). Met een groot artikel in het Noord Hollands dagblad en radio RTV NH voel ik me gesteund door mijn achterban. Maandag 1 Maart stond er een stukje met  een foto in het Parool en morgen 6 Maart kom ik bij de NCRV op de radio rond 11.15 bij Cappuccino geïnterviewd door Frank du Mosch.

Ik dacht dat het project nu wel afgelopen zou zijn. Er is geen haan meer om de eieren te bevruchten, maar er komt nog een pakje en een mobiele kooi van porselein.

Op mijn website http://linda.molenaar.nu kun je de rest van de nieuwe werken zien.

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

De kippetjes gisteren de hele dag in het hok.
Wat waren ze blij dat we weer thuis waren.
Ze hebben een hekel aan regen en weten alle plekjes die droog blijven.
Weten goed hoe ze de trap op moeten komen.
Liggen graag op het kleed voor de deur van het balkon.
Ik vind het leuk thuiskomen met de kippetjes en merk dat het me goed doet.
Ali ligt elke avond onder m´n trui heel tevreden te neuriën en Okki wil graag zo lang mogelijk de boel in de gaten houden.
Ik moet m een beetje hardhandig onder een dekentje doen en dan geeft hij zich totaal over.
Ik heb een speciale kippensjawl gekocht. Donker en zacht en makkelijk te wassen.
Vinden we alle drie lekker.
Ze kunnen mij rustig met m´n kippen een maand opsluiten. Ik vind het goed zo.
Ze groeien wel..
Ali raakt helemaal in  paniek als ze haar man uit het oog verliest.
Flaco (de hond) is zo lief voor ze.
Okkie accepteert hem meer als Ali, die moeten we regelmatig berispen als ze Flaco wil vliegen.
Ali is een hele bijdehante kip die regelmatig de lekker dingen van Okki afpikt en er luid kakelend mee wegrent.
Langzamerhand gaan ze steeds meer het kippenleven houden maar ik merk dat ze het heel gezellig vinden als we in de tuin zijn.
Zodra we naar boven lopen gaan ze op de stoel bij de trap zitten en kijken naar boven of ze komen
samen de trap op.
Ik vind ze af en toe zo aandoenlijk en krijg tranen in m´n ogen als ik naar ze kijk.
Het zijn echt m´n kleinkippen.
Ik hoop dat ze met vakanties niet te erg vervreemden maar dat zien we dan wel weer.
Ik zal wel proberen wat meer fotootjes te maken.
Misschien ga ik wel hele mooie kippenfoto´s maken wordt dat een nieuwe uitdaging.

Ik ben gerust. Het gaat goed met Octavio. Hij is een gelukkige kip en heeft een goed kippenleven. Lekker buiten achter de vliegen aan rennen, graven in het zand, gras eten, alarmeren als er een vogel (of vliegtuig) overvliegt alle andere zangvogels uit de tuin jagen en samen met zijn vriendin driftig rondstappen. Mijn moeder zorgt goed voor ze (inclusief massages) en mijn vader ziet er nu ook wel de gezelligheid van in. Hij kan niet wachten totdat het eerste ei er komt! Het zijn nu ook bij haar hele ochtend, middag en avond rituelen, maar met veel plezier. Hij sprong geen gat in de lucht toen hij me zag, maar herkende denk ik wel mijn stem. Ik was wat onrustig, want mijn mede ornithologen waren mee direct vanuit Falsterbo (om 01.00 ’s nachts) om het wonder met eigen ogen te zien. Waarschijnlijk aandoenlijk. De volgende dag hebben we natuurlijk geknuffeld, maar ik ben niet meer nummer 1. Het is het perfecte moment dat het geen geflipte haan gaat worden denk ik.

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt

embedded by Embedded Video

YouTube Direkt